كه در شب قدر ، كارها و سرنوشتها از روى حكمت خدا تقسيم مىشوند لذا عبادت مىكنيم و از خدا مىخواهيم كه نصيب ما را بهتر فرمايد ، يا اينكه ما حقيقت قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ سجده / 11 را نمىدانيم ، امّا عقيده داريم كه ملك الموت روح ما را قبض مىكند و اين عقيده براى ما منشأ اثر است ، النهاية واقعيّت آن را به خدا موكول مىكنيم . وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ . اينها قسمت دوّم از تلقّى كنندگان قرآن‌اند كه چون مىدانند راهى به دانستن تأويل متشابه ندارند مىگويند : به متشابه ايمان داريم ، همهء قرآن از جانب خداست ، آنان در اثر اينكه دانش راسخ و بدون شك دارند ، تسليم مىشوند . امام صادق صلوات اللَّه عليه فرموده است : قرآن ، محكم و متشابه است به محكم ايمان مىآوريم ، عمل مىكنيم ، متديّن مىشويم ، به متشابه ايمان مىآوريم ولى عمل نمىكنيم « 1 » . وَ الرَّاسِخُونَ . . . جملهء مستأنفه است ، راسخون در علم منحصر بامامان صلوات اللَّه عليهم نيست ، بلكه شامل همهء اهل ايمان است كه در علم و ايمانشان شكّى عارض نمىشود ، اين كلمه حتّى دربارهء اهل كتاب نيز به كار رفته است : لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ . . . نساء / 162 و اينكه از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه فرمود : « نحن الراسخون فى العلم « 2 » » يا آنجا كه امام باقر عليه السّلام فرموده : « كان رسول اللَّه افضل الراسخون

--> ( 1 ) « عن ابى عبد اللَّه عليه السلام يقول : ان القرآن محكم و متشابه فاما المحكم فنؤمن به و نعمل به و ندين به و اما المتشابه فنؤمن به و لا نعمل به » تفسير عياشى به نظر ميايد « و لا نعمل به » سالبه بانتفاء موضوع است ، زيرا متشابهات موضوعات عقيدتى هستند نه عملى . ( 2 ) تفسير صافى ،